ZAC Assen: Racen!

De eerste dag terug op circuit was gelijk ook een race. Het is altijd spannend om op de grid op te stellen voor de start van een race, maar dit keer was het zenuwpees gehalte nog eens extra hoog door dit gegeven…

IMG_7427
Gezellig We zijn er weer!

ZAC inschrijf-hel

De dag begon uiteraard met inschrijven en de technische keuring. Dat betekend zoals gebruikelijk bij de ZAC lange rijen doordat alle formulieren driedubbel moeten worden ingevuld en strenge blikken bij de keuring ook al heb je alle zaakjes helemaal voor elkaar. Er is altijd wel wat te zeuren, maar het zou wel eens fijn zijn een compliment te krijgen voor alle zaakjes die je perfect geregeld hebt. Met toegewezen startnummer 188 op zak uiteindelijk na een uur en een kwartier gereed om te ontbijten. Het mooie weer met briesje zorgt dat het humeur goed blijft.

Eerste training

Na het volgooien van de de tank de eerste meters op circuit. Eerste wat opvalt hoe oncomfortabel de Aprilia eigenlijk zit. Ook heb ik het idee overal te vroeg te remmen en te langzaam de bocht uit te komen. De nieuwe GPS laptimer die de rondetijden op het boord display projecteert werkt prima en is erg duidelijk. Al snel zie ik dat de rondetijden best oké zijn, en niet heel ver af liggen van de PR. Iemand probeert er een einde aan te maken voor de haarbocht en schampt mijn linker elleboog als hij rechtdoor schiet. Pfieuw, dat scheelde niet veel. Rustig aan en opbouwen is het devies, dan komen de rondetijden vanzelf. Pepijn heeft na deze sessie 1:52.970 (P5) en Rick een 1:55.127 (P14). Wel al best moe na deze sessie, vooral onze armen en benen.

19AA6-5717
Eerste training achter elkaar aan en vooral erg wennen aan het remmen.
IMG_7517
Overgooien!

Kwalificatie

Na even wat rust gehad te hebben en met de kop eraf aan de kwalificatie begonnen. Na de eerste kennismaking met Assen sinds 2017 en zelf ook een tijdje niet in het zadel te hebben gezeten, nog geen instellingen veranderd. Gelijk al een veel beter gevoel qua rempunten, schakelpunten en rijlijnen. Heb nog even aangezet, maar telkens in een snelle ronde hinderend verkeer. Ook na insturen in de Bult nam ik en beetje chatter weer aan de achterzijde, wat ten koste gaat van het vertrouwen.  Toch lekker gereden, maar nu al he-le-maal kapot en gesloopt. En er moest nog geracet worden! Pepijn staat met P7 uiteindelijk op de derde rij, en Rick met P12 op de vierde rij.

19AA6-6204
Veel verkeer in de kwalificatie
IMG_7454
Gaaaassssss!
19AA6-5830
Wat een klein brommertje. Weet niet wat ik met die benen moet doen.

RACE 1

Voorafgaand aan de race gierde de adrenaline weer door de aderen. Buikpijn en overgeven liggen er niet veel vanaf. Starten van een race is altijd wel spannend, maar dit was de eerste in lange tijd, met trainingsresultaten die hoger liggen dan verwacht, mooi weer, en nog 42 motoren achter je is de spanning niet uit te houden. Iedereen staat ook op verse slicks, maar wij doen het nog even met deze afgeserveerde rubbertjes. Dat helpt ook niet mee voor de ontspanning.

IMG_7480
Opstellen voor de eerste race.
IMG_7500
Werken met een hoofdletter W.

Toch, na de plekjes gevonden te hebben komt “de cool” weer over ons heen en staan we op scherp. Licht gaat op rood en UIT! Pepijn kan het vroege koppel van de V4 in combinatie met de launch control bijna maximaal uitbuiten en pakt van de derde rij af mooi de derde plek door de haarbocht. Rick maakt ook een goede start, maar kan een valpartij vlak voor zijn neus nog maar net ontwijken. Spektakel alom wat achteraf mooie verhalen oplevert, maar tijdens de race voorbij gaan met het knipperen van de ogen. Er moet gas gegeven worden. Pepijn ligt wonderwel, na enkele prikjes van anderen na de eerste doorkomt nog steeds derde en zet zelfs de snelste eerste ronde neer (1:54 met staande start). Proberen aan te haken bij de voorste twee om te leren en ervaring op te doen gaat goed, totdat enkele keren wordt misgeschakeld en ik in zijn vrij terecht kom. Enkele andere rijders passeren, en met in het achterhoofd dat dit slechts de eerste dag van het jaar is, zet ik de podiumplaatsen uit het hoofd en ga gewoon lekker rijden.

Rick heeft ondertussen zijn draai gevonden en passeert enkele rijders. Zelfs Pepijn komt weer in zicht. Het spannende aan een race is dat iedereen om je heen ongeveer even snel is. Als je er voorbij gaat, betekend dat niet dat hij jou niet meer kan inhalen. Elk foutje wordt genadeloos afgestraft en concentratie is daarbij heel belangrijk.

IMG_7553.JPG
Rick in het gedrang met crashes vlak voor zijn neus.

Ondertussen is Pepijn weer op P7 gekomen, waar hij ook gestart is. Met nog een ronde te gaan zet ik de aanval in op P6 in de haarbocht. Heel de ronde houdt ik hem achter me, maar in de GT (waar anders) probeerd hij nog een laatste inhaalpoging. Maar hij loopt wijdt en rechtdoor. Hij toont wel dikke lef en gaat gewoon vol gas, maar haalt het toch niet en Pepijn wordt zesde! Ver boven verwachting. Rick wordt 13de na het spektakel in de eerste ronde.

Race 2

Na de eerste race waren wel helemaal opgebrand. Mijn spieren trillen en traplopen lukt haast niet meer, maar we moeten nog wel even 10 ronden knallen met 145 km/h gemiddeld. Ondenkbaar dat we nog beter kunnen en de voorband van Pepijn lijkt ook het beste wel gegeven te hebben gezien het spoortje aan de rechterzijde. De banden liggen er ook al een jaar om…

Rick start nu van de vierde rij en Pepijn kan nog een rij opschuiven naar de tweede. De launch control leek in de eerste race wat meer in te grijpen om het voorwiel aan de grond te krijgen dan gewild, dus deze van stand 2 naar 1 gezet. Na de opwarmronde voor opstellen van de grid was ik al moe, dus dat beloofd wat voor de race, haha.

IMG_7576
Oei, dat is wrakhout.
IMG_7540
De finish! Eindelijk!
IMG_7583
Flink balen nadat Rick de entropie toename weer een handje heeft geholpen.

De start ging voor Pepijn weer prima, maar met iets te veel wheelie en dit keer als vierde de eerste bocht in. Toch ging het nu echt met de rem erop, dus 1 voor 1 kwam iedereen voorbij. Rick kon wederom ter nauwe nood voorkomen dat hij betrokken was bij een crash vlak voor zijn neus en verloor weer veel plekken. Tot overmaat van ramp crashte hij in ronde 5 voor Ossenbroeken door iets te vroeg de koppeling los te laten na  terugschakelen met een blokkerend achterwiel tot gevolg (die oude R1 heeft nog geen slipperclutch). Meestal weet hij dit wel te redden door ofwel rechtdoor te gaan, of gewoon in te sturen, maar dat laatste bleek nu helaas geen optie en de achterkant gleed weg. Zelf niks gelukkig en ook kleding en helm weinig schade, maar de motor hapte grind en begon te draaien over zijn lengte as (voorwiel-achterwiel-voorwiel). Nou lijkt de schade in eerste instantie altijd erger dan dat het is, maar voorlopig zit er helaas even geen race meer in voor Rick totdat alles weer gerepareerd is.

P10 voor Pepijn, en daarbij nog steeds ruim binnen de doelstelling van deze dag (had niet op top 10 gerekend), maar wel de langzaamste snelste ronde van de gehele dag (1:53.003). Dit zegt twee dingen: conditie niet goed, zithouding niet goed. Gaan we wat aan doen.

Volgende weer weer een race op Zandvoort op het programma!

img_7460.jpg
Nu snel naar volgende week op Zandvoort!

Het gaat weer beginnen!

Volgende week maandag 22 april (2e paasdag) start eindelijk ons race seizoen weer tijdens de eerste ZAC wedstrijd op Assen. Rick en Pepijn gaan daar van start in de NK Supersport 1000. Het is veel te lang geleden dat we op het circuit hebben gereden, 10 maanden.

De motoren staan er in ieder geval niet minder klaar voor. De Aprilia van Pepijn heeft een aantal updates gehad. De volgende en tevens laatste updates worden de voorvork en een auto-blipper.  Dan is ie ‘af’.

IMG_2967
Nieuwe (stillere) uitlaat, hoger zitje, geometrie berekend en ingesteld, kuip montage verbeterd, GPS laptimer geinstalleerd, verse vloeistoffen, enz..

Zelf hadden we nog graag een voorjaarstraining bijgewoond, maar daar is het niet meer van gekomen (gezinsleven heeft ook zijn charmes).  De verwachtingen voor de eerste wedstrijd zijn daarom terughoudend. We gaan rustig aan wennen en we zien wel.

Tevens de eerste keer op Assen na ‘de crash’ voor Pepijn. Niet dat we daar lang bij stil zullen staan, maar dat betekent dat hij voor het laatst op Assen heeft gereden in 2017! Voor Rick is het echter nog een aantal maanden langer geleden.

We gaan dit jaar voor een wat vollere kalender dan in 2018. De tijden gaan dan vanzelf omlaag. Zo wordt er op 29 april alweer een MSL-Cup gereden op Zandvoort.

We hebben er vast erg veel zin in, weer of geen weer!

Jetski race Zandvoort

De eerste dag na de winter, maar vooral na de crash waar mijn linker achterpootje het begaf. Toch wel erg nieuwsgierig hoe de enkel het zou uithouden. Natuurlijk de slechtste dag van het voorjaar uitgekozen voor deze comeback. Koud en nat.

Toch had ik er veel zin in, de regenbanden zijn gloednieuw en rijden in de regen is geen straf met regenbanden. De eerste meters op eieren, maar de laatste ronden van de eerste sessie kwam de knie al geregeld op het asfalt. Vertrouwen was al snel terug. En het plezier ook!

Een voordeel van regen is dat het fysiek minder zwaar is. De bovenbenen hebben zo wat meer tijd om te wennen. Van mijn enkel heb ik weinig hinder ondervonden, ondanks dat er wat minder beweging in zit.

In de middag kwam de regen nog harder naar beneden, met gevolg dat er kleine beekjes ontstonden. Beetje voorzichtigheid komt wel van pas. En traction control. Waar ik vooral aan moest wennen was de manische snelheid van de Aprilia. Op het rechte stuk moest ik even mijn brein resetten. Het werd één grote blur. Na sessie 3 was het weer gewoon.

Rustig aan gedaan in de race, daar ik maandag 7 mei wederom een dag op Zandvoort gepland heb. En dan schijnt de zon. Uiteindelijk 4de geworden zonder pushen met een beste tijd van 2:11.785. De kuip kwam links al tegen het asfalt dus dat wordt wat volgende week. Bij thuiskomst een goede schokdemper besteld, hopen dat hij op tijd binnen is…

Nu vooral veel (spier)pijn aan het lijden en de motor gereed maken voor volgende week. Zin in!

Laatste onderdelen binnen.

De laatste onderdelen zijn ook weer binnen gerold. Komende week nieuwe banden halen, de traction control kalibreren en wat klein afstelwerk. Op 30 april gaan we eens kijken hoe de enkel zich houdt, en hierna beslissen of er nog geïnvesteerd moet worden in vering (nu slecht) en uitlaat (maakt herrie). En of er geïnvesteerd moet worden in mijn conditie. Die is er niet op vooruit gegaan afgelopen winter….

Puntjes op de i

Het nieuwe seizoen staat voor de deur, maar geheel gereed zijn we nog niet. Er moeten nog een paar kleine dingen aan de RSV4 gedaan worden maar vooral de enkel is nog steeds niet 100%. Zeg maar 50% eigenlijk. De eerste trainingsdag zal dan ook in het teken staan van het testen van de enkel. Normaal motorrijden op de weg gaat prima, maar het circuit is toch wel een ander verhaal.

De RSV4 moet nog een nieuwe schokdemper, kuipruitje en verder nog wat klein werk zoals vloeistoffen bijvullen en borgen. Dan is hij er klaar voor. De kalender is nog leeg, maar dat zal binnenkort veranderen. Eerste training wordt april/mei verwacht. Even geduld nog!